วันที่ ๔ : เเดดทำไมมันเเรงจังฟระ
"เเค่ก เเค่กๆ เเค่กๆ เเค่ก" อาการไอเนื่องจากระคายคอ ได้ปลุกผมให้ตื่นจากการพักผ่อนอันเเสนสบาย "ทำไมพัดลมมันต้องเป่ามาที่หน้าอย่างเดียวด้วยนะ" ผมนึกบ่นในใจ พลางเหลือบมองออกไปทางหน้าต่างด้านนอก ฟ้ายังมืดอยู่เลย นี่กี่โมงเเล้วก็ไม่รุ เเต่เดาๆได้ว่าประมาณ ตี ๔ ผมเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มมาห่มมิดถึงคางเพื่อกันไม่ให้พัดลมเป่าจนไออีก เเละผลอยหลับไปด้วยความอุนใต้ผ้าห่ม อากาศกำลังเย็นสบายดีทีเดียว ช่างเป็นช่วงเวลาที่ดีของวันจริงๆ เเต่ความสุขมักอยู่ได้ไม่นาน เช่นเคย
"เเป๊ด เเป๊ดๆๆ เเป๊ดด เเป๊ดดดดด" เสียงเเตรปลุกนรกนั่นดังขึ้นอีกเเล้ว ทันทีที่ได้ยินเสียงเเตรบ้านั่น ทั้งห้องต่างวุ่นวายกับการเก็บผ้าห่มเเละหมอนเข้าตู้ เสียงตู้ปิดดังปึงปัง โครมคราม ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าวิ่งดังตุบตับ ราวกับว่าทั้งกองร้อยจะถล่มก้ไม่ปาน
"เห้ย บอส รอกูด้วย ใส่เกงในเเปป" ผมเรียกยั้งไอบอส บัดดี้ข้างเตียงผมให้รอผมใส่กกน. เพราะตอนนอนพี่ๆคอมเเมนด์เขาเเนะนำว่าอย่าใส่กางเกงในเพราะจะทำให้ สังคังถามหาได้ พอใส่กกน.เสร็จ คราวนี้ก้ถึงเวลาใส่เกียร์หมาเเหละคับ ช้าไปนานเเล้วเพื่อนๆที่อยู่ข้างล่างจะเป็นยังงัยก้ไม่รุ ได้ยินเเต่เสียงร้องเรียก พัน ๔ รวมเเถวๆๆๆๆๆ ตลอดเลย พอผมรีบวิ่งลงไปถึงก้ต้องถึงกับประหลาดใจ
"เห้ย ทำมัยมันเเบกโลกกันวะ เมื่อวานยังเเค่ดันพื้นท่าเตรียมเองนี่หว่า" ผมนึกในใจ เเต่เห็นเพื่อนทำก้ต้องทำตามเเหละคับ ไอท่าเเบกโลกที่ว่าเนี่ย ก้คือท่าสะพานโค้งนั่นเองครับ เเต่มีที่ไหนเขาเอาท่าสะพานโค้งมาทำตอนรอเพื่อนมั่งคับ เเบกโลกไป ปากก้เรียกเพื่อนบนตึกให้รีบลงมารวมเเถวไป กว่าจะมากับครบ เเขนก้สั่งระริกๆ กันหมดเลยเเหละครับ
"ลุก ...... จัดเเถว" ผู้ช่วยฯคนใหม่สั่งเสียงเข้มกว่าคนเมื่อวานอีก - -''
"เห้!!!!!!!!!!!"
"นิ่ง" "วันนี้ การรวมเเถวยังช้าอยู่เหมือนเดิม ดูเหมือนจะไม่มีการปรับปรุงตัวเเต่อย่างใดเลย จัดเเถวก้ช้า เป็นนักเรียนใหม่ ต้องจัดเเถวได้เร็วกว่าพี่ๆ เเต่นี่มันอะไรกัน ไม่ต้องพูดกันมากเเล้ว สำหรับความผิดครั้งนี้ ทุกคนหาที่ว่าเฉพาะตัว เตรียมตัวพุ่งหลัง !!!!!!!!!!!!!" คำสั่งของผู้ช่วยฯ นั้นช่างบาดใจเหลือเกินจริงๆ เพิ่งตื่นมาก้ได้มาเหนื่อยเเล้ว เซงจิงๆ พวกเราเดินเอื่อยเฉื่อยหาที่ว่างเฉพาะตัวเพื่อเตรียมพุ่งหลังตามคำสั่ง เเต่เนื่องจากคนตั้ง ๕๐๐ กว่าคน จะให้หาที่ว่างที่พุ่งหลังเเล้วไม่ชนกันเลยในเวลาเเปปเดียวมันเเทบเป็นไปไม่ได้ พวกเราจึงยึกยักๆไปมา จนกระทั่ง
"ไม่ได้เรื่องเลย!!!! ทั้งหมด หมอบ!!!!! หมอบไปให้ไว เร็ว!!!!!!!!!!!!" ผู้ช่วยตะหวาดเสียงดัง ทันใดนั้นเอง คน๕๐๐ กว่าคน ก้หมอบราบลงไปกับพื้นด้วยความเร่ง !!
"อะไรกัน เเค่หาที่ว่างเเค่นี้ จะใช้เวลาถึงไหนกัน นี่ถือเป็นการเตือนนะ ถ้าหากยังช้าอยู่อีก โทษทวีคูณเเน่นอน ทั้งหมดลุก!!! พุ่งหลังท่าเตรียม"
"เตรียม!!!!"
" ๒๐ ยก"
"๒๐ยก!!!!!!"
"เริ่มทำ"
"1..2..3 หนึ่ง 1..2..3 สอง.......................... 1..2..3 ยี่สิบ" เหนื่อยมากคับขอบอก เล่นเอาลิ้นห้อยไปตามๆกันเลยครับ ทั้งๆที่ยังง่วงไม่หายด้วยนะเนี่ย
"อะไรกัน สั่งเเค่คนเดียว เเต่ทำไมทำไม่พร้อมกัน ขอใหม่อีกครั้ง ถ้าไม่พร้อมกัน ไม่ต้องเลิกทำ 20 ยก!!!!!" คำสั่งของผู้ช่วยทำร้ายจิตใจกันอีกเเล้วครับ ในใจก้คิดบ่นไป อะไรกันนักกันหนา เเค่ไม่พร้อมกันนิดหน่อยจะเป็นอะไรมากมั้ย เเต่ก้ได้เเค่คิดเเหละครับ ปากมันก้พูดไปว่า
"20 ยก!!!! "
"เริ่มทำ" หลังจากคำสั่งมา พวกเราก้พยายามพุ่งหลังกันเต็มที่เเบบคอยจังหวะกัน เพราะไม่งั้นคงได้พุ่งกันยันพระอาทิตย์ขึ้นเเน่ๆ พวกเราไม่คิดจะเล่นกับคำพูดของพี่เค้าหรอกคับ ยังเป็นนักเรียนใหม่อยู่ จะเชิงก้กัวว่าจะโดนจิกเเยกไปเเดกเดี่ยว
"1..2..3.. ยี่สิบ" เฮ้อ ในที่สุดก้เส็ดซักทีคับ ยี่สิบยกครั้งที่สอง หลังจากนั้นผู้ช่วยก้ปล่อยเราให้กายบริหาร จิงๆไม่ต้องกายบริหารก้ได้คับ เพราะโดนไปเเล้ว 40 ยก น่าจะพอ เเต่มันเป็น รปจ. (ระเบียบปฏิบัติประจำวัน) หน่ะคับ ก้เลยต้องทำๆไป ยังงัยก้ยังสบายกว่าโดนเเดกหล่ะนะ หลังจากกายบริหารเส็ดเเล้ว ทีนี้ถึงเวลาปล่อยไปทำภารกิจส่วนตัวซักทีคับ จะได้อาบน้ำสบายๆเเล้ว
"เด๋วผู้ช่วย จะปล่อยไปทำภารกิจส่วนตัว ให้เวลา 10 นาที หลังจากนั้น ให้รอฟังสัญญาณ ทำภารกิจส่วนรวม หากถึงเวลาภารกิจส่วนรวมเเล้ว ครัยที่ยังไม่ประจำจุด มีโทษ ทราบ???"
"ทราบ!!!!"
"เลิกเเถว"
"เตรียมทหาร!!!" หลังจากเลิกเเถวเเล้วเราก้วิ่งกันมารอตรงทางขึ้นกองพันด้านข้างเลยครับ เหงื่อซ๊กกันทั้งตัวเเล้วอยากอาบน้ำมากๆ ให้เเค่ 10 นาทีด้วย เเต่ก่อนจะขึ้นโรงนอน เราต้องขออนุญาตก่อนครับ ใช่ว่าเดินขึ้นดื้อๆได้เลยนะครับ นักเรียนใหม่ยังไม่มีสิทธิใดๆทั้งสิ้น
"กระผม นักเรียนใหม่ ภากร กรลักษณ์ ชั้นปีที่ ๑ ตอน ๒ หมู่ ๓ หมวด ๑ ร้อย ๑ กองพันนักเรียนที่ ๔ ขออนุญาตขึ้นโรงนอน ครับ!!!!!" เสียงการรายงานตัวขออนุญาตขึ้นโรงนอนดังกันระงม หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ก้มีเสียงพี่คอมเเมนด์ตอบกลับมาว่า
"มีเสียงเเค่นี้หรือไง รายงานใหม่ ไม่ดัง ไม่ต้องขึ้น" โห เอางั้นเลยหรอคับ พวกผมก้รายงานกันใหม่เลยครับ คราวนี้ตะโกนกันเต็มที่เลย เผื่อพี่เค้าหูตึง รายงานครั้งนี้ได้ผลครับ ได้อาบน้ำซักที วิ่งขึ้นไปที่ห้อง หยิบขันถือมือซ้าย เอาผ้าเช็ดตัวพาดเเขนซ้าย ใส่เเตะออกมาหวังว่าจะได้อาบน้ำสบายๆ เเต่พอเปิดประตูออกมาเท่านั้นเเหละครับ
"หมอบ!!!!!!!" เสียงคอมเเมนด์ของหมวด ๑ ตะโกนดังมากจากอีกปีกหนึ่งของตึก สั่งเพื่อนๆที่อยู่ตามทางเดินที่ไม่ยอมบอกตรง ตอนเห็นพี่คอมเเมนด์ ผมพยายามหลบเข้าห้องอย่างเนียนๆ ทั้งๆที่ไม่เกี่ยวข้องด้วยเลย เเต่
"เห้ย ไอที่หลบเข้าห้อง หมายความว่าอย่างไร เห็นเพื่อนทำเเล้วทำไมถึงไม่ทำ" เเค่ได้ยินเท่านั้นเเหละครับ ผมรีบเปิดประตูออกไปหมอบกับเค้าเลย (ตูไม่เกี่ยวนี่หว่า ยังไม่ทันได้ออกไปนอกห้องยังโดนเลย เซงเป็ด) โดนดันพื้นไปยี่สิบฟรีๆเลยครับ ได้ออกเเรงอีกเเล้ว หลังจากนั้นก้รีบวิ่งไปอาบน้ำเลยครับ เสียเวลาเเล้ว เช่นเคยครับ ห้องน้ำคนเต็มเลย หาที่ฝักบัวได้เเล้ว ก็สเต็ปเดิมครับ มีซ้ายเเปรงฟัน มือขวาถูสบู่ ทำได้ทุกอย่างในเวลาเดียวกัน นี่เเหละครับนักเรียนใหม่ อาบน้ำเส็ดเเล้ว ก้วิ่งไปโกนหนวดเคราหน้ากระจกห้องน้ำเลยครับ คนเเออัดจิงๆ โกนเส็ดก้ เช็ดตัวใส่เสื้อ(ที่ยังชุ่มเหงื่อ) วิ่งกลับห้องครับ ทำเวลาเต็มที่ เข้าห้องเเล้วค่อยโล่งใจครับทำอะไรได้สบายๆ เปลี่ยนเสื้อผ้า ทาเเป้ง อู้ไปเรื่อยครับ คุยกับเพื่อนบ้างเล็กน้อย จนถึงเวลาทำภารกิจส่วนรวมครับ หน้าที่อันทรงเกียรติเลยครับ ทำเวรห้องน้ำ - -'' ได้ไปขัดโถฉี่ กวาดน้ำในห้องน้ำ เซงดิครับ ดันโดนลงเวรห้องน้ำซะได้ จิงๆผมได้ไปทำเวรที่ร้านของว่างใต้กองพันหรือที่เรียกว่า PX เเต่ตอนนี้ยังไม่เปิดให้ใช้ครับ เลยต้องมาช่วยเพื่อนทำเวรห้องน้ำเเบบนี้เเล เวรกรรมจิงๆ ใครได้ลงเวรที่ห้องนอนก้ดีไปครับ อู้สบายใจเฉิบ พอได้ยินนกหวีดรวมปั๊บ ห้องน้ำจะเป็นยังไงมีสนเเล้วครับ วิ่งกลับห้องไปหยิบรองเท้าเเล้วลงรวมทันใด
รวมเเถวเส็ด ผู้ช่วยก้ชี้เเจงเรื่องต่างๆครับ จนได้เวลาไปกินข้าว พวกเราก้เดินเเถว(วิ่ง) ไปตามทางโดนการนำของพี่คอมเเมนด์ เเต่พอไปถึงสี่เเยกเท่านั้นเเหละครับ
"เเถว... หยุด หมอบ!!!!!!!! หมอบลงไป อย่าเห็นใครอยู่บนถนนเด็ดขาด หมอบไปเซ้ หน้าผากติดหลังมือห้ามเห็นใครโผล่หัวขึ้นมาเด็ดขาด........" พี่คอมเเมนด์หลายคนตะโกนสั่งเลยครับ พวกผมพอได้ยินคำสั่งก้ ไปหมอบกันที่หญ้าข้างทางครับ ก่ายกันเลยเพราะที่ไม่พอ ที่โดนสั่งหมอบเเบบนี้ไม่ใช่เพราะพวกผมทำผิดอะไรนะครับ เเต่เพราะว่าเเถวพี่ชั้นปีที่ ๓ กำลังจะเดินผ่านมาเท่านั้นเเหละครับ ถ้าถามว่าทำมัยต้องหมอบด้วย เหตุผลง่ายๆครับ ระบบอาวุโส กับระบบนักเรียนใหม่ นักเรียนใหม่ ไม่มีสิทธิใดๆ หรือสิทธิเป็น 0 นั่นเอง จึงไม่มีสิทธิเเม้เเต่จะมองพี่ เเม้เเต่เท้า....
" เห้ย หมอบเด้ ครัยมองหน้าผม อยากรู้จักผมหรือไงห๊า หมอบไปๆนักเรียนใหม่ ใครสบตามึงตายเเน่ ฯลฯ" นี่เป็นเสียงตะโกนของเเถวพี่ปี ๓ ที่เดินผ่านพวกผมไป ประมาณถ้าครัยเผลอมองไปนี่ มีหวังวิญญาณได้กระเด็นออกจากร่างก้ไม่ปาน เสียงตะโกนก่นด่า เเละเสียงรองเท้าคอมเเบทที่กระทบพื้น ค่อยๆผ่านไปจนเงียบไปในที่สุด เฮ้อ... ไปซักที หลังจากนั้นพี่คอมเเมนด์ก้นำพวกผมไปรับประทานอาหาร
เเน่นอนครับเวลาของนักเรียนใหม่มีน้อยเสมอ กินข้าวได้ 5 นาทีบ้าง 3 นาทีบ้าง หรือบางครั้งใจดีๆก้ 10 นาที เเล้วเเต่ครับ หลังจากอิ่มกันเเล้ว พวกผมก้วิ่งเเถว(ขอเรียกหยั่งงี้ไปเลยนะครับ) เพื่อเคารพธงชาติ เเละฝึกบุคคลท่ามือเปล่า(คุ้นๆมั้ยครับ รด.ทั้งหลาย) การฝึกช่วงเเรก เป็นช่วง 09.00 น.-09.50 น. ครับ กองร้อยผมได้ฝึกท่าเสพก่อนเลยครับ นั่นคือ ท่าตรง 555+ เเต่ก้ใช่ว่าจะสบายนะครับ ท่าตรงของนักเรียนเตรียมฯ นี่คือตรงจิงๆ ไม่มีขยุกขยิกเหมือน รด. ยืนกันเป็นรูปปั้นเลยครับ ทุกย่างต้องเป๊ะๆ ตลอด โทรมๆอย่างรด. ไม่มีหรอกครับ ฝึกไปซักพักก้เริ่มมี ท่า"หันอยู่กับที่"บ้าง(อย่าผวนนะครับ มันไม่ดี) เเดดตอนเช้าถ้าเป็นที่กรุงเทพก้ยังพอทนครับ เเต่ที่นครนายกนี่ มันช่างร้อนเหลือเกิน ยืนกันเเค่สิบนาที เสื้อสีขาวก้โชกไปด้วยเหงื่อ ถ้าจะให้เห็นภาพ ก้เหมือน พีทตอนเหงื่อซ๊กหน่ะครับ นี่ยังไม่ถึงสิบโมงเลยนะครับ เเดดมันได้ใจจิงๆ พอครบ 50 นาทีเราก้ได้พัก เข้าไปพักใต้กองร้อยที่สามบ้าง กองร้อยที่สองบ้าง เเต่กองร้อยที่หนึ่งไม่ให้เข้าไปพักครับ ของที่คอมเมนด์กับนายทหารเค้า หลังจากเหงื่อซ๊กกันมา ทุกคนก้โหยหาน้ำเลยครับ ดืมกันหมดถังอย่างรวดเร็ว เเต่โชคดีที่มีตู้น้ำไว้ให้ เเต่ต้องต่อคิวนานเเหละครับ ดื่มน้ำเส็ด ก้เเอบมานั่งพักตรงห้องพยาบาล เเละก้เจอเพื่อนที่ซี้กัน นั่นก้คือเดียวนี่นเองนะครับ ก้เริ่มคุยๆกันไปเรื่อย เพราะตั้งเเต่สามวันมานี้เเทบไม่ได้เจอกันเลย คุยกำลังได้ที่ เสียงนกหวีดรวมนรกก้เป่าอีกเเล้ว คราวนี้เปลี่ยน สถานีฝึกครับ ไปฝึกต่อในท่าเดิน เเดดเริ่มทวีความเเรง เหงื่อที่เพิ่งจะเริ่มเเห้ง กลับมาเปียกเสื้ออีกเเล้ว หลังจากออกเเดดมาได้เเค่ สามนาที การฝึกนั้นเบื่อมากครับ ไม่มีใครชอบเลย ร้อนก้ร้อน หน่ายก้หน่าย เเต่ทำอะไรไม่ได้ครับ ได้เเต่นึก เเละเเล้วก้ถึงเวลาไปพักอีกรอบ คราวนี้นั่งพักอย่างเดียวเลยครับ เหนื่อยไม่ไหวเเล้ว กำลังจะปิดตาหลับ ทันใดนั้นเสียงนกหวีดเจ้ากรรมมันก้ดังขึ้นมาอีก การฝึกห้วงสุดท้ายมาถึง พร้อมๆกับเเดดที่กำลังเเรงได้ที่เลยครับ ร่วมๆ 37องศา เหงื่อไหลกันเป็นน้ำ เเต่ทุกคนก้ยืนตรงกันไม่มีครัยขยับ เพราะหากครัยขยับ คงได้ลงไปนอนปิ้งเเดดบนพื้นเเน่ การฝึกท่ามกลางเเดดจบลงไปเเล้ว เวลาเที่ยง คอมเเมนด์พาพวกผมไปทานอาหารเที่ยง เราทุกคนดื่มน้ำกันเป็นอันดับเเรกเลยครับ ข้าวไม่ค่อยมีครัยสน หลังจากกินน้ำอิ่มเเล้วก้มาดื่มข้าวล้างคอครับ(อ้าว...) เเต่ทานไปได้ซักพักนึงก้มีเสียงมาขัดจังหวะการกิน
"ฟังเรื่องประกาศจากกรมนักเรียนฯ" เสียงของผู้ช่วยกรมฯ ประกาศเรื่องประกาศระหว่างทานข้าว พี่ชั้นปีที่สามนั่งกอดอกฟัง ชั้นสองนั่งขัดหลังฟัง ส่วนักเรียนใหม่หน่ะรหอครับ ขัดฉากครับ 555+ เมื่อยกว่าชาวบ้าน เรื่องประกาศก้ใช่ว่าจะเเปปเดียวจบนะครับ ล่อไป 5 นาที หลังจากนั้น ผู้ช่วยกรมฯก้ประกาศต่อว่า
"ชั้นปีที่ ๓ เชิญรับประทาน........... ชั้นปีที่๒ เชิญ........ " อ้าววววว ทำมัยมันจบเเค่นั้นหล่ะครับ เเล้วนักเรียนใหม่หล่ะ เพ่อย่าลืมพวกผมดิคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ พวกเรานั่งขัดฉากต่อไป หน้าเเต่ละคนเริ่มเบ้ เพราะความปวดเเขน ฉากเริ่มจะตกกันเเล้ว เเต่ก้ยังไม่มีคำสั่งให้นักเรียนใหม่รับประทานเเต่อย่างใด เวลาผ่านไปเหมือนจะนานเหลือเกิน เเขนปวดเเละล้า จนในที่สุด
" นักเรียนใหม่.... เชิญ!!!!" เสียงผู้ช่วยกรมฯประกาศเเบบกระเเทกเสียง เราก้รีบขอบคุณเเล้วทานข้าวต่อย่างรวดเร็วเพราะเสียเวลาไปกับการฉากนานมากเเล้ว เเรงเเขนยกช้อนเเทบจะไม่มี สั่นระริกกันเลยครับ ก้โดนมาตั้งเเต่เช้าเเล้วนี่ครับ เเต่ก้ต้องรีบทานเเหละนะครับ ทานเส็ดเราก้ไปรวมที่หน้าโรงอาหารเเล้ววิ่งเเถวกลับไปกองพันช่วงบ่ายนี้ก้ไม่ค่อยมีอะไรมากครับ พี่ๆก็จะสอนเรื่องการร้องเพลงต่อ หรือฟังผู้กองฯ บรรยายต่างๆ เเล้วเเต่วันครับ ตอนเย็นก้ไปวิ่งเช่นเคย ได้เหงื่อกันอีกเเล้วครับ
" 1500 ไมล์ ทะเลไทยมี นาวีนี้เฝ้า ข้าศึกฮึกเข้า ระดมโจมตี นาวีนี้รบรับอยู่ ใหญ่กี่ตัน ต้องสู้กัน ฟาดฟันให้รู้ ไม่ปล่อยให้ศัตรูล้ำอธิปไตย...." เสียงเพลง ราชนาวีที่ร้องจากเเถวนักเรียนใหม่ช่างทำให้ฮึกเหิมจิงๆครับ วิ่งกับถึงจะเหนื่อยเเต่ขาก้ยังไปต่อครับ พอเกือบๆจะหกโมงเย็น ก้เคารพธงชาติเเล้วก้ไปทานอาหาร ตอนเย็นนี้ไม่ค่อยมีอะไรมากครัย กินเเบบสบายๆ(คือไม่โดนขัดจังหวะเท่าไหร่อ่ะนะคับ เเต่ระเบียบังคงมีอยู่)
หลังจากทานข้าวเส็ด พวกเราก้วิ่งเเถวไปที่สโมสรนักเรียนเตรียมทหาร เพื่อไปฟังนายทหารบรรยาย เหงือออกอีกเเล้วครับ เสื้อนักเรียนใหม่ไม่ค่อยจะได้เเห้งเลย พวกเรานั่งฟังอย่างตั้งใจมากครับ เค้าพูดอะไรพยักหน้าลูกเดียว สัปปะหงกนั่นเองครับ 555+ หลายคนเเอบใช้ช่วยเวลานี้งีบซะ หารู้ไม่ว่า สายตาของคอมเเมนด์นั้นจับจ้องอยู่ตลอดเวลาพอฟังบรรยายเส็ด ก้ได้เวลาซัก 3ทุ่ม เราวิ่งกลับไปกองพัน ผ่านตึกของพี่ที่อยู่กองพันที่๓ พี่ๆต่างมายืนดูพวกผมตามหน้าต่าง(ผมเเอบเหลือบมองอ่ะนะครับ) ราวกับว่าพวกผมเป็นตัวประหลาดก้ไม่ปาน ยืนมองกันเต็มเห็นเปนเงาดำๆ ตามห้อง ช่างน่ากลัวเหลือหลาย พอถึงหน้ากองพัน เเทนที่จะได้ขึ้นไปอาบน้ำเเล้วนอน เเต่ต้องมาชำระโทษที่ทำมาตลอดวัน(เหมือนที่ว่า กรรมตามทันไงครับ)
"วันนี้ นายทหารชงมา ว่าไม่ตั้งใจฝึกกันมากมาย นั่งฟังบรรยาย ก้มีหลับ ทานข้าวระบบฉากก้ห่วย บอกตรงคอมเเมนด์ก้ไม่มี วันนี้ความผิดหลายกระทงมาก......." เอาเเล้วครับ ช่วงเวลานรกได้เรื่มเเล้ว
"พันสอง หนึ่งรอบ ไปได้" ปล่อยม้าอีกเเล้วครับ พวกเราวิ่งกันอย่างเต็มสปีด ไปเเตะพันสอง เเล้วกลับมารวมเเถวใหม่ เเต่ "ให้มันเร็วกว่านี้ พันสองหนึ่งรอบ ไปได้" ว๊ากกกกกกกกกกกกกก นรกเเตก วิ่งกันเเบบลิ้นห้อยไป พอกลับมาถึงกองพันก้ถูกสั่งหมอบ
"อะไรกัน เเค่นี้ก้เหนื่อยเเล้ว เเบกโลกดันขึ้นมา เเล้วฟังไป หวังว่าจะได้เห็นการปรับปรุงตัวในวันพุ่งนี้ หากยังไม่ดีขึ้น เเล้วเรามากเจอกัน ลุก พุ่งหลังท่าเตรียม"
"เตรียม!!!!"
"20 ยก"
"20 ยก!!!!"
"เริ่มทำ" เราก้เอาเเรงที่เหลือมาพุ่งหลังกันอย่างเต็มเหนี่ยว ซึ่งนึกว่ามันจะจบเเล้ว เเต่
" 1.. 2..3.. สิบเก้า"
"เลิกทำ!!!! มีคนอู้ นับใหม่ เริ่ม!!!" เสียงคำสั่งของผู้ช่วยฯได้ทำให้หัวใจของนักเรียนใหม่สลายไปในพริบตา ทำมัยเวลามันเดินไปช้าจังหว่า พวกเราพยายามพุ่งหลังกับใหม่ เเบบไม่มีเเรงจะทำเเล้ว เเต่ก้ฝืนทำเต็มที่
" 1.. 2..3.. ยี่สิบ"
"ลุก" ผู้ช่วยสั่งพวกผมที่กำลังหน้ามืดกับการพุ่งหลัง หลังจากนั้นก้มีการสวดมนต์หน้ากองพัน เเล้วผู้ช่วยก้ปล่อยไปอาบน้ำ โดยให้เวลาเดิมคือ 10 นาทีครับ เฮ้อ.... ในที่สุดก้หมดวันนี้ซักที เสียงเเตรนอนดังขึ้นเเล้ว พวกเราลากร่างที่หมดเรี่ยวเเรงขึ้นไปบนเตียงนอน เเล้วหลับไปอย่างรวดเร็ว วันนี้เจอทั้งเเดด เจอทั้งเเดก มันส์จิงๆครับ หาความมันส์เเบบนี้ไม่ได้อีกเเล้ว ไฟต่างๆเริ่มดับลง เเละเเล้ว วันที่ ๔ ก้จบลงเช่นกัน
ปิดฉาก วันที่ ๔
